Going home

De wekker liep om 5.30 uur af en ik hoorde iedereen al rondscharrelen dus ik hoefde niet voor wekdienst te spelen 😄. Iedereen nam een kop koffie en iets te eten (3 hapjes brood telt ook, toch?) waarna we de bedden afhaalden, vaatwasser aanzetten en afval weggooiden. Toen iedereen in de auto zat heb ik nog een laatste rondje door het huis gelopen om alles te checken en sloot ik het huis af.

De rit naar het vliegveld ging redelijk vlot, een paar keer langzaamrijdend verkeer maar dat mocht eigenlijk geen naam hebben. Ron zette ons af bij de vertrekhal en we zwaaiden hem uit.

We konden meteen doorlopen naar security. De wachttijd was ongeveer 5 minuten en we hoefden niets uit de tassen te halen, schoenen mochten ook aanblijven, ideaal! Vervolgens namen we de roltrap naar beneden want we moesten weer met het treintje.

Frontier heeft een eigen gedeelte achterin de hal dus het was best nog een wandeling. En laten we nou toch langs hetzelfde koffietentje komen als waar we op de heenweg ontbeten hadden 😊. We haalden een lekkere beker koffie (in normaal formaat, geen emmer) en Bep en ik hadden een chocolade broodje (zeg maar brood want hij was echt mega) om mee te nemen in het vliegtuig.

Bij de gate was het behoorlijk druk en het vliegtuig stond er al. Boarden begon keurig op tijd en we moesten weer via een soort loopbrug naar binnen. Ze waren overigens wel heel slim want er werd via twee ingangen ingestapt.

We zaten weer op rij 3 en de vlucht vertrok 10 minuten later dan gepland, dus mooi op tijd. De vlucht verliep prima en we hadden geen turbulentie onderweg. Ik nam nog een paar foto's en rond 15 uur landden we op Orlando International Airport.

Omdat we zo dicht bij de uitgang zaten waren we binnen een paar minuten uit het vliegtuig en zagen we de bekende vloerbedekking.

We namen het treintje naar de centrale hal en liepen naar het volgende treintje dat ons naar de C-Garage bracht.

Na nog een halve marathon kwamen we bij de auto aan en konden we de garage uit. Alleen wel handig als je dan van tevoren zorgt dat je de QR code bij de hand hebt, die moest ik dus nog opzoeken in mijn telefoon 😂. Maar goed, ook dat lukte en we konden huiswaarts gaan. Na een tussenstop bij onze Publix om avondeten te halen kwamen we rond een uur of half 5 thuis aan. De katten waren dolgelukkig dat we er weer waren en lieten ons niet meer alleen.

Na een, voor mij, onrustig nachtje (George vond met echt heel lief en liet dat constant weten, zodra ik bewoog beet hij zachtjes in mijn vingers of legde zijn pootje op mijn arm) kwamen Ron en Pascal rond een uur of 7 thuis. We wisselden elkaar af want zij gingen naar bed en ik stond op. 

Einde van een paar hele leuke dagen!

Dag 3, van alles en nog wat

De ochtend begon weer zoals iedere ochtend met koffie en een broodje 😋, vervolgens ging iedereen zich opfrissen en gingen we op weg naar Michelle. Volgende stop was Aubrey's huis want Maui moest worden uitgelaten. Toen ze daarmee klaar waren gingen we naar een groot park in Denver want er was een markt met 150 kramen. Laat ik het zo zeggen, het had een hoog koningsdag gehalte en we hadden het redelijk snel bekeken.

Omdat het inmiddels rond 1 uur was wilden we eigenlijk ook wel iets eten, helaas was alles op de markt behoorlijk prijzig (ik wilde limonade en daar vroegen ze $ 10 voor 😕). Michelle en Aubrey wilden nog wat rondstruinen dus gingen wij terug naar de auto en op zoek naar een leuk tentje om te eten. Pascal kreeg weer de opdracht en vond de Denver Biscuit Company, die werd het dus. Het bleek een leuk restaurantje te zijn waar je allerlei broodjes maar ook pizza en chicken tenders kon eten. Pascal had een Big Ass Slice pizza (en ja, die was echt groot), Bep, Ma en Henk hadden chicken tenders met frites, Ron had loaded waffle fries en ik had yoghurt met zelfgemaakte granola en aardbeien. Het was zalig! Note: daar was de limonade maar $ 3.75 😂

Toen we bijna klaar waren belde Michelle dat ze weer opgehaald wilden worden dus gingen we weer terug naar het park. Vervolgens gingen we nog even naar de Target om nog koffie en broodjes te halen voor de laatste dag want dat was bijna op. We waren allemaal een beetje moe en gingen daarom lekker terug naar onze Airbnb om even lekker uit te zakken. 

Onderwijl had Michelle gereserveerd bij een Italiaans restaurantje bij haar in de buurt, reservering was om 17 uur want ze moest 's avonds nog basketballen (daar is ze weer mee begonnen, tot haar grote vreugde hebben ze daar clubs waar je bij aan kunt sluiten) en Pascal mocht mee als invaller. 

Het eten bij Marino's Pizzeria was in 1 woord helemaal geweldig, ik heb nog nooit zulke lekkere tomatensaus gegeten! Ze bleken het ook in potjes te verkopen dus bestelden we 3 potten, toen we het kregen was de inhoud nog warm! 

Na het heerlijke diner reden we naar het appartement van Michelle, omdat ze nog wat spullen moest ophalen. Een half uurtje later vertrokken we naar de sporthal, waar ze moest basketballen.

Pascal mocht een paar keer invallen. Laat ik het zo zeggen: het is maar goed dat hij zo goed gitaar kan spelen... 😂🏀🎸

De wedstrijd was korter dan normaal (2x 20 minuten ipv 4x15) en ze hadden gewonnen!

Toen was het moment aangebroken om de kids weer naar huis te brengen waarna we afscheid moesten nemen van Michelle, en dat vond ik echt niet leuk!

We vertrokken weer naar de Airbnb en pakten onze spullen alvast grotendeels in. Onze vlucht vertrok om 9.15 dus we moesten om 6.15 uur vertrekken. Ron en Pascal hadden nog een paar uur langer want die hadden de middernacht vlucht terug naar Orlando. Wel ideaal want hij kon ons wegbrengen.

Einde van weer een leuke dag!

Rocky Mountain high

 Na een heerlijke nachtrust werden we allemaal wakker (okay de een had wat beter geslapen dan de ander) en begon de dag. Ik moet hierbij overigens nog wel even aantekenen dat ik dolblij was met de hoofdkussens! Ik heb letterlijk altijd ruzie met kussens maar ze hadden toevallig een kussen met nekrol die ik zelf ook heb en waar ik prima op lig, Ron had wel heibel met zijn kussens helaas. Toen ik de host een compliment hierover gaf vertelde ze dat ze zelf problemen met hun nek hebben (het is hun eigen huis dat ze verhuren) dus vandaar dat ze er lagen. Vond ik niet erg! Hierbij een paar foto's van ons tijdelijke huisje:

Voor wie het leuk vindt, hierbij de link: huis Littleton

Nadat we allemaal weer fris en fruitig waren zijn we naar Michelle gereden en zijn ze alledrie ingestapt (Pascal sliep bij haar thuis) waarna we naar Estes Park zijn gereden. We hebben daar eerst geluncht bij een Mexicaans restaurant genaamd Sole met een rooftop terras. Het eten was heerlijk en de bediening prima, het grappige was dat ze mensen van over de hele wereld hadden werken en slechts 2 Mexicanen 😄. Toen we weggingen zag Michelle deze beauties op de heuvel staan:

Na de lunch zijn we naar de ingang van de Rocky Mountains gereden, de familie moest natuurlijk wel wat meer van Colorado gezien hebben dan alleen Michelle's appartement! Tijdens onze roadtrip van twee jaar geleden waren we er ook al geweest maar konden toen de gewenste route niet helemaal rijden omdat hij afesloten was wegens sneeuwval. Tot ons grote geluk was hij nu wel open (Michelle ontdekte later dat de route pas de dag ervoor weer geopend was, mazzel!) en hebben we op grote hoogte tusssen de sneeuw gereden en er ook in gestaan. Dat staan was overigens maar eventjes want het was steenkoud (40 Fahrenheit) en we waren er niet bepaald op gekleed, en dat is nog zwak uitgedrukt! Ik laat de foto's voor zichzelf spreken:

We zijn daarna weer naar beneden gereden en hebben een soort kleine nederzetting uit 1920 bekeken. Het bestond uit een aantal huisjes die waren neergezet door Duitse immigranten, echt heel interessant! Ook hebben we heel veel chipmunks, een blue mountain bird en een specht  gezien. We kijken weer even naar de foto's:

De rit werd vervolgd naar Grand Lake, een schattig stadje in Western style. Hier hebben we gegeten bij Sagebrush BBQ & Grill. Michelle en Ron liepen de hele tijd heen en weer want er zaten kolibries buiten die af en aan vlogen, zo gaaf!!

Na het eten zijn we weer in de auto gestapt en terug naar Michelle's appartement gereden. We namen afscheid en bij aankomst in de Airbnb ging al snel (letterlijk) het licht uit.